De jury bestaande uit Mirjam Schroeder (directeur Chocolate Company), De heer Seeverens (directielid TalentAcademie Stichting Voorgezet onderwijs Parkstad Limburg) en Burgemeester de Boer (Simpelveld) was onder de indruk van de verhalen en de performance van alle vijf de Arcus Heroes. Iedereen stond er met zijn of haar eigen verhaal. De jury was onder de indruk van alle vijf de kandidaten. Madelon werd geloofd door haar enthousiaste presentatie en haar maatschappelijke betrokkenheid. De jury ziet in haar een ultieme ambassadeur.

Alle ingrediënten van een Hero!

Madelon heeft alle ingrediënten van een held, een ambassadeur en is uitstekend in staat om Arcus en MBO in Nederland op de kaart te zetten. Ze is een doorzetter en een voorbeeld voor anderen. Dat blijkt wel. Ze startte eerst een opleiding in de gezondheidszorg, kwam erachter dat haar passie bij kinderen lag maar dat ze elke keer werd verscheurd door het leed van kinderen. Dat maakte haar eigenlijk nog strijdvaardiger. Ze vond haar passie in de studie onderwijsassistente. De passies van de 18 jarige Arcus-studente zijn talrijk. Bij dit alles ligt haar hart bij kinderen. In Nederland, in het buitenland, overal dus. In haar vrije tijd is Madelon fanatiek ambassadeur van de stichting Global Exploration. Een fantastisch initiatief die jongeren, onder het motto ‘together one world’, de kans geeft de wereld te leren kennen. En ook vriendschappen te sluiten binnen andere culturen en op geheel eigen wijze een steentje bij te dragen aan de ontwikkeling van al onze mooie landen. Madelon reist zelf en is actief binnen de uitwisselingsprojecten naar Nederland. ”Ze gaat naar scholen om het verhaal over de bühne te brengen, ze bezoekt Nederland met de buitenlandse jongeren en meer veel meer houdt deze bezig bij op dreef.

Volgende uitdaging(en)

“Mijn toekomst ligt natuurlijk nog heel erg open. Wat ik zeker weet is dat ik wil gaan studeren aan het HBO-onderwijs (Pabo) en dat ik aan de slag wil in een ontwikkelingsland. Ik wil een wezenlijke bijdrage leveren aan een beter onderwijs. Mijn motto is dan ook: ieder kind (waar ook ter wereld) heeft recht op onderwijs!” Bij Arcus zijn we ervan overtuigd dat Madelon een echte ambassadeur is van haar opleiding, MBO-onderwijs in Nederland en ver daar buiten. De wereld ligt aan haar voeten!

Breng je stem uit!

Gunnen jullie Madelon ook de landelijke titel van MBO-uitblinker? Breng dan uw stem uit en zorg dat Madelon de kans krijgt om zichzelf te presenteren in het land. De top-10 kandidaten presenteren zich in oktober alweer voor een professionele jury.  Vanaf 17 juni 2013 kunnen jullie stemmen op Madelon via de Arcus Heroes-site of direct via ditismbo. Voor meer informatie kijk op de Arcus Heroes site.

Wij wensen ieder veel kijkplezier en hopelijk steken jullie iets op van deze tips. 

Een uitvoerig programma voor de dag volgt !

Mocht u het leuk vinden om gasten te ontvangen, maar in deze periode verhinderd zijn, laat alsnog van u horen, want in Juli en Augustus verwachten wij nog twee groepen.

Bij interesse kunt u een email sturen naar info@global-exploration.nl.

Voor de volledige versie van de flyer klik hier.

Hulpverslaving, bodemloze put, te grote strijkstok, corruptie. Begin over ontwikkelingssamenwerking en iedereen trekt een blik negatieve woorden open. Zoals ook bij het EK, wanneer Nederland 16 miljoen bondscoaches kent, geldt ook dat iedereen wel een mening heeft over ontwikkelingssamenwerking. Ik ben blij dat dit thema zodanig leeft, dat het emoties losmaakt bij de Nederlandse bevolking.

Mijn naam is Clara Zijlstra, ben derdejaars geneeskundestudent en reis dit jaar voor de derde keer mee met Global Exploration. Ik studeer geen antropologie, nog heb ik diepe kennis over micro en macro economieën, ik weet niet eens of ik een zinvolle bijdrage kan geven aan de discussie over de zin en onzin van ontwikkelingssamenwerking. Het enige wat ik weet, is dat ik in de jaren dat ik reis enorme verbeteringen heb gezien bij projecten die worden gesteund door Global Exploration.

Ik behoor tot de generatie die in een samenleving leeft die geïndividualiseerd is. We lijken immuun geworden voor het belang van de grotere groep. Ik behoor ook tot de generatie die via sociale media enorme massa’s op de been kan brengen voor mensenrechten, een generatie die binnen een aantal dagen miljoenen kan ophalen via “kickstarter” voor projecten die schoon water projecten ondersteunen in Malawi, ik behoor tot een generatie dat zich met optimistisch en naïef enthousiasme stort in kleine projecten waar anderen alleen meer risico’s zien. Onze generatie heeft de toekomst, en ik denk dat discussie over ontwikkelingssamenwerking door onze ogen anders gevoerd gaat worden.

De meest succesvolle recente projecten op ontwikkelingssamenwerkingsgebied in mijn ogen zijn de crowd-funding micro kredieten. Mensen ondersteunen met kleine bijdrages aan kleinschalige projecten. Het geld wordt uitgeleend, Mbusu kan haar weegschaal kopen en een kraampje huren, zodat ze een viswinkeltje kan beginnen, en Peter verdient een beetje geld aan zijn belegging. Ook bedrijven en ondernemingen doen hier aan mee, het schoonwater project in Malawi is daar een goed voorbeeld van.  

Wereldwijd staat Nederland bekend om haar expertise op het gebied van water. Denk aan onze deltawerken en onze drinkwatervoorziening. In verschillende ontwikkelingslanden wordt Nederlandse expertise ingehuurd. Zo ook in een tweetal grote steden in Malawi.

Daar was het drinkwater van te slechte kwaliteit, ging er veel verloren door lekkages en werden de bewoners van arme buitenwijken niet bereikt.

Om dit aan te pakken, hebben twee lokale waterbedrijven in Malawi een

Nederlands waterbedrijf, Vitens Evides International, ingehuurd. Gezamenlijk hebben zij het hele distributiesysteem in beide steden met behulp van GPS in kaart gebracht, gecontroleerd en verbeterd. Daarnaast werd een Nederlands adviesbureau, DHV, ingeschakeld voor de bouw van extra productie capaciteit in de snel groeiende steden. Het resultaat? Meer water van betere kwaliteit, minder verliezen door lekkages en effectiever intern management.

Om de bewoners van de arme buitenwijken aan betaalbaar en veilig drinkwater te helpen, werd een andere partij ingeschakeld: Simavi, een Nederlandse ontwikkelingsorganisatie gespecialiseerd in gezondheidszorg. Simavi heeft samen met een tweetal lokale partners een plan uitgewerkt om drinkwater in kleine hoeveelheden te verkopen via kiosken. Deze kiosken zijn aangesloten op het water distributiesysteem. Elke kiosk bedient zo’n 200-250 mensen in de wijk. Voor een kleine vaste bijdrage kunnen wijkbewoners hun emmer laten vullen. De coördinatie wordt gedaan door een beheerder, vaak een alleenstaande vrouw. Zij int het geld en betaalt de service rekening aan het drinkwaterbedrijf, die op zijn beurt onderhoud van de leidingen en tap garandeert.

Door deze gelijkwaardige samenwerking voelt de lokale bevolking zich verantwoordelijk voor het project en heeft het een grotere kans van slagen. Wat vinden mensen in ontwikkelingsgebieden nou belangrijke factoren voor het slagen van ontwikkelingssamenwerking? Die vraag is gesteld in West Afrika door het Afrika Studie Centrum. Het antwoord dat zij kregen?

‘Goede ontwikkelingssamenwerking’ hangt samen met duurzaamheid: niet voor de snelle winst gaan, maar zich committeren aan het oplossen van conflicten en het aanpakken van grote complexe problemen. Daarnaast worden eerlijkheid, betrouwbaarheid en transparantie hoog gewaardeerd.

Maar het belangrijkste is wel: goede ontwikkelingssamenwerking vindt plaats in nauw onderling overleg met lokale mensen en organisaties. Wat dat betreft is Global Exploration goed op weg. 

Bij deze wil ik de mogelijkheid aangrijpen om alle vrijwilligers die dit weekend mogelijk hebben gemaakt van harte te bedanken uit naam van het Office en bestuur. 

Naast het kindgerichte werken proberen we ook beetje bij beetje te werken aan bewustwording, verandering van situaties/ structuren.

Dit alles echter met heel veel respect voor de cultuur en situatie van een land. 

In deze tijd een waardevolle zaak want door de crisis wereldwijd raken mensen steeds meer gefocust op hun eigen situatie (die vele,vele beter is dan de positie van deze kinderen). Doordat jongeren de mogelijkheid krijgen om door de wereld te reizen en hun blik te verruimen, kunnen er zaadjes ontkiemen tot wereldburgerschap. De gezamenlijke verantwoording voor het zorg dragen voor een betere wereld.

Groetjes Monique Derwig 

Ik probeer me altijd te bedenken hoe we Nederland zo gemaakt hebben zoals het nu is. Handel is de kern van de Nederlandse samenleving. Daarmee wil ik niet zeggen dat een derde wereldland en soort VOC moet gaan oprichten, maar door te handelen kunnen landen “sterker” worden.

Stel je bouwt een haven, de haven brengt al direct werkgelegenheid met zich mee. Daarnaast zijn er nog veel meer arbeiders nodig om een haven te kunnen late draaien. Werk zorgt een stabiele economie en voor welvaart in een land, kijk maar naar hoe het nu bij ons is. Er is minder werk en dus minder geld voor extraatjes, maar ook voor grotere issues als onderwijs is er minder geld. Werk is naar mijn mening de oplossing voor vele problemen in derde wereldlanden

Op te oog dus niet zo stom om havens te bouwen, maar helaas, schijn bedriegt.

“Een Nederlands miljoenenproject om de haven van een Guatemalteeks dorp te moderniseren is op een mislukking uitgelopen. Champerico, een dorp aan de Pacifische kust, zit met een dichtgeslibde haven van waaruit geen boot meer kan uitvaren.” (bron De Volkskrant, http://www.volkskrant.nl/vk/nl/2668/Buitenland/article/detail/2927663/2011/09/26/Ontwikkelingsgeld-verspild-bij-haven-Guatemala.dhtml)

Niemand voelde zich verantwoordelijk voor het onderhoud van deze haven, zelfs de overheid niet. Was het dan wel zo slim om deze haven te bouwen, als niemand zich verantwoordelijk voelt voor de haven, geldt dit ook voor de schooltjes en weeshuizen ?

Wellicht moet onze visie hier op ontwikkelingswerking wel veranderen, moeten wij bepalen dat er ergens een project gestart wordt? Of moeten wij een land, dorp of persoon ondersteunen als deze graag een project wil starten?

Ben benieuwd hoe jullie hier over denken!

Groet Frans Hölscher

De jury bestaande uit Mirjam Schroeder (directeur Chocolate Company), De heer Seeverens (directielid TalentAcademie Stichting Voorgezet onderwijs Parkstad Limburg) en Burgemeester de Boer (Simpelveld) was onder de indruk van de verhalen en de performance van alle vijf de Arcus Heroes. Iedereen stond er met zijn of haar eigen verhaal. De jury was onder de indruk van alle vijf de kandidaten. Madelon werd geloofd door haar enthousiaste presentatie en haar maatschappelijke betrokkenheid. De jury ziet in haar een ultieme ambassadeur.

Alle ingrediënten van een Hero!

Madelon heeft alle ingrediënten van een held, een ambassadeur en is uitstekend in staat om Arcus en MBO in Nederland op de kaart te zetten. Ze is een doorzetter en een voorbeeld voor anderen. Dat blijkt wel. Ze startte eerst een opleiding in de gezondheidszorg, kwam erachter dat haar passie bij kinderen lag maar dat ze elke keer werd verscheurd door het leed van kinderen. Dat maakte haar eigenlijk nog strijdvaardiger. Ze vond haar passie in de studie onderwijsassistente. De passies van de 18 jarige Arcus-studente zijn talrijk. Bij dit alles ligt haar hart bij kinderen. In Nederland, in het buitenland, overal dus. In haar vrije tijd is Madelon fanatiek ambassadeur van de stichting Global Exploration. Een fantastisch initiatief die jongeren, onder het motto ‘together one world’, de kans geeft de wereld te leren kennen. En ook vriendschappen te sluiten binnen andere culturen en op geheel eigen wijze een steentje bij te dragen aan de ontwikkeling van al onze mooie landen. Madelon reist zelf en is actief binnen de uitwisselingsprojecten naar Nederland. ”Ze gaat naar scholen om het verhaal over de bühne te brengen, ze bezoekt Nederland met de buitenlandse jongeren en meer veel meer houdt deze bezig bij op dreef.

Volgende uitdaging(en)

“Mijn toekomst ligt natuurlijk nog heel erg open. Wat ik zeker weet is dat ik wil gaan studeren aan het HBO-onderwijs (Pabo) en dat ik aan de slag wil in een ontwikkelingsland. Ik wil een wezenlijke bijdrage leveren aan een beter onderwijs. Mijn motto is dan ook: ieder kind (waar ook ter wereld) heeft recht op onderwijs!” Bij Arcus zijn we ervan overtuigd dat Madelon een echte ambassadeur is van haar opleiding, MBO-onderwijs in Nederland en ver daar buiten. De wereld ligt aan haar voeten!

Breng je stem uit!

Gunnen jullie Madelon ook de landelijke titel van MBO-uitblinker? Breng dan uw stem uit en zorg dat Madelon de kans krijgt om zichzelf te presenteren in het land. De top-10 kandidaten presenteren zich in oktober alweer voor een professionele jury.  Vanaf 17 juni 2013 kunnen jullie stemmen op Madelon via de Arcus Heroes-site of direct via ditismbo. Voor meer informatie kijk op de Arcus Heroes site.

Wij wensen ieder veel kijkplezier en hopelijk steken jullie iets op van deze tips. 

Een uitvoerig programma voor de dag volgt !

Mocht u het leuk vinden om gasten te ontvangen, maar in deze periode verhinderd zijn, laat alsnog van u horen, want in Juli en Augustus verwachten wij nog twee groepen.

Bij interesse kunt u een email sturen naar info@global-exploration.nl.

Voor de volledige versie van de flyer klik hier.

Hulpverslaving, bodemloze put, te grote strijkstok, corruptie. Begin over ontwikkelingssamenwerking en iedereen trekt een blik negatieve woorden open. Zoals ook bij het EK, wanneer Nederland 16 miljoen bondscoaches kent, geldt ook dat iedereen wel een mening heeft over ontwikkelingssamenwerking. Ik ben blij dat dit thema zodanig leeft, dat het emoties losmaakt bij de Nederlandse bevolking.

Mijn naam is Clara Zijlstra, ben derdejaars geneeskundestudent en reis dit jaar voor de derde keer mee met Global Exploration. Ik studeer geen antropologie, nog heb ik diepe kennis over micro en macro economieën, ik weet niet eens of ik een zinvolle bijdrage kan geven aan de discussie over de zin en onzin van ontwikkelingssamenwerking. Het enige wat ik weet, is dat ik in de jaren dat ik reis enorme verbeteringen heb gezien bij projecten die worden gesteund door Global Exploration.

Ik behoor tot de generatie die in een samenleving leeft die geïndividualiseerd is. We lijken immuun geworden voor het belang van de grotere groep. Ik behoor ook tot de generatie die via sociale media enorme massa’s op de been kan brengen voor mensenrechten, een generatie die binnen een aantal dagen miljoenen kan ophalen via “kickstarter” voor projecten die schoon water projecten ondersteunen in Malawi, ik behoor tot een generatie dat zich met optimistisch en naïef enthousiasme stort in kleine projecten waar anderen alleen meer risico’s zien. Onze generatie heeft de toekomst, en ik denk dat discussie over ontwikkelingssamenwerking door onze ogen anders gevoerd gaat worden.

De meest succesvolle recente projecten op ontwikkelingssamenwerkingsgebied in mijn ogen zijn de crowd-funding micro kredieten. Mensen ondersteunen met kleine bijdrages aan kleinschalige projecten. Het geld wordt uitgeleend, Mbusu kan haar weegschaal kopen en een kraampje huren, zodat ze een viswinkeltje kan beginnen, en Peter verdient een beetje geld aan zijn belegging. Ook bedrijven en ondernemingen doen hier aan mee, het schoonwater project in Malawi is daar een goed voorbeeld van.  

Wereldwijd staat Nederland bekend om haar expertise op het gebied van water. Denk aan onze deltawerken en onze drinkwatervoorziening. In verschillende ontwikkelingslanden wordt Nederlandse expertise ingehuurd. Zo ook in een tweetal grote steden in Malawi.

Daar was het drinkwater van te slechte kwaliteit, ging er veel verloren door lekkages en werden de bewoners van arme buitenwijken niet bereikt.

Om dit aan te pakken, hebben twee lokale waterbedrijven in Malawi een

Nederlands waterbedrijf, Vitens Evides International, ingehuurd. Gezamenlijk hebben zij het hele distributiesysteem in beide steden met behulp van GPS in kaart gebracht, gecontroleerd en verbeterd. Daarnaast werd een Nederlands adviesbureau, DHV, ingeschakeld voor de bouw van extra productie capaciteit in de snel groeiende steden. Het resultaat? Meer water van betere kwaliteit, minder verliezen door lekkages en effectiever intern management.

Om de bewoners van de arme buitenwijken aan betaalbaar en veilig drinkwater te helpen, werd een andere partij ingeschakeld: Simavi, een Nederlandse ontwikkelingsorganisatie gespecialiseerd in gezondheidszorg. Simavi heeft samen met een tweetal lokale partners een plan uitgewerkt om drinkwater in kleine hoeveelheden te verkopen via kiosken. Deze kiosken zijn aangesloten op het water distributiesysteem. Elke kiosk bedient zo’n 200-250 mensen in de wijk. Voor een kleine vaste bijdrage kunnen wijkbewoners hun emmer laten vullen. De coördinatie wordt gedaan door een beheerder, vaak een alleenstaande vrouw. Zij int het geld en betaalt de service rekening aan het drinkwaterbedrijf, die op zijn beurt onderhoud van de leidingen en tap garandeert.

Door deze gelijkwaardige samenwerking voelt de lokale bevolking zich verantwoordelijk voor het project en heeft het een grotere kans van slagen. Wat vinden mensen in ontwikkelingsgebieden nou belangrijke factoren voor het slagen van ontwikkelingssamenwerking? Die vraag is gesteld in West Afrika door het Afrika Studie Centrum. Het antwoord dat zij kregen?

‘Goede ontwikkelingssamenwerking’ hangt samen met duurzaamheid: niet voor de snelle winst gaan, maar zich committeren aan het oplossen van conflicten en het aanpakken van grote complexe problemen. Daarnaast worden eerlijkheid, betrouwbaarheid en transparantie hoog gewaardeerd.

Maar het belangrijkste is wel: goede ontwikkelingssamenwerking vindt plaats in nauw onderling overleg met lokale mensen en organisaties. Wat dat betreft is Global Exploration goed op weg. 

Bij deze wil ik de mogelijkheid aangrijpen om alle vrijwilligers die dit weekend mogelijk hebben gemaakt van harte te bedanken uit naam van het Office en bestuur. 

Naast het kindgerichte werken proberen we ook beetje bij beetje te werken aan bewustwording, verandering van situaties/ structuren.

Dit alles echter met heel veel respect voor de cultuur en situatie van een land. 

In deze tijd een waardevolle zaak want door de crisis wereldwijd raken mensen steeds meer gefocust op hun eigen situatie (die vele,vele beter is dan de positie van deze kinderen). Doordat jongeren de mogelijkheid krijgen om door de wereld te reizen en hun blik te verruimen, kunnen er zaadjes ontkiemen tot wereldburgerschap. De gezamenlijke verantwoording voor het zorg dragen voor een betere wereld.

Groetjes Monique Derwig 

Ik probeer me altijd te bedenken hoe we Nederland zo gemaakt hebben zoals het nu is. Handel is de kern van de Nederlandse samenleving. Daarmee wil ik niet zeggen dat een derde wereldland en soort VOC moet gaan oprichten, maar door te handelen kunnen landen “sterker” worden.

Stel je bouwt een haven, de haven brengt al direct werkgelegenheid met zich mee. Daarnaast zijn er nog veel meer arbeiders nodig om een haven te kunnen late draaien. Werk zorgt een stabiele economie en voor welvaart in een land, kijk maar naar hoe het nu bij ons is. Er is minder werk en dus minder geld voor extraatjes, maar ook voor grotere issues als onderwijs is er minder geld. Werk is naar mijn mening de oplossing voor vele problemen in derde wereldlanden

Op te oog dus niet zo stom om havens te bouwen, maar helaas, schijn bedriegt.

“Een Nederlands miljoenenproject om de haven van een Guatemalteeks dorp te moderniseren is op een mislukking uitgelopen. Champerico, een dorp aan de Pacifische kust, zit met een dichtgeslibde haven van waaruit geen boot meer kan uitvaren.” (bron De Volkskrant, http://www.volkskrant.nl/vk/nl/2668/Buitenland/article/detail/2927663/2011/09/26/Ontwikkelingsgeld-verspild-bij-haven-Guatemala.dhtml)

Niemand voelde zich verantwoordelijk voor het onderhoud van deze haven, zelfs de overheid niet. Was het dan wel zo slim om deze haven te bouwen, als niemand zich verantwoordelijk voelt voor de haven, geldt dit ook voor de schooltjes en weeshuizen ?

Wellicht moet onze visie hier op ontwikkelingswerking wel veranderen, moeten wij bepalen dat er ergens een project gestart wordt? Of moeten wij een land, dorp of persoon ondersteunen als deze graag een project wil starten?

Ben benieuwd hoe jullie hier over denken!

Groet Frans Hölscher